vocab170 / 217

impulsive

/ɪmpˈʌlsɪv/B2

หุนหันพลันแล่น / ทำตามแรงกระตุ้น (adj.)

ใช้อธิบายคนที่ทำสิ่งต่างๆ โดยไม่คิดไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน ทำทันทีที่คิด รูปกริยาคือ `impulse` (แรงกระตุ้น)

Daemon would be a second Maegor, or worse.

He is impulsive and violent.

It is the duty of this council